خواص سنجد - آکاایران

خواص سنجد

سنجد به نام علمى "Elaeagnus angustifolia L." یا "E. Orientalis L." و از خانواده Eleagnaceae""می باشد. سنجد داراى ارقامى است که از نظر شکل، رنگ، طعم و اندازه میوه و ارتفاع درخت بایکدیگر متفاوت می باشند. این درخت در روستاهاى کوهستانى بیرجند بفراوانى یافت می‏شود و از آن بویژه به عنوان پرچین براى جلوگیرى از تخریب مزارع و باغها استفاده می ‏کنند.

از این رو سعى می ‏گردد این درخت را در کنار دیوار باغها و در داخل مسیل و با فواصل کم، کشت کنند، تا ریشه‏ هاى ستبر، عمیق، مقاوم و نیز ساقه ‏هاى سخت آن درمقابل سیل مقاومت نماید. از این درخت خاردار براى بادشکن و نیز جلوگیرى از شن هاى روان می ‏توان استفاده نمود.

برگ سنجد شبیه بید، دراز، کرک دار، براق و متناوب و بادمبرگهاى کوتاه می‏باشد. پشت برگها نقره ‏اى فام و داراى دمبرگ کوتاه است.

گل‏ها معمولاً زردرنگ . منفرد ویا چند تائى در کنار برگها ظاهر شده و فوق‏العاده معطر می‏باشند. موسم گل دادن سنجد اواسط بهار می ‏باشد.

میوه سنجد به رنگ زرد، قرمز ویا صورتى می‏باشد. میان برمیوه آردى و شیرین وخوراکى است. در درون میوه، هسته درازى مشابه هسته خرما اما کوچکتر مشاهده می ‏شود.
سنجد به سرماى سخت زمستان مقاوم می ‏باشد لیکن گرماى شدید تابستان را نمی ‏پسندد. به لحاظ گل‏ هاى فوق‏ العاده معّطر و برگهاى نسبتاً زیبایش در پارک ‏ها کشت می ‏شود این درخت در زمین‏ه هاى سنگدار، شنى و فقیر می ‏روید.
در هند از روغن هسته سنجد لعوق یا شربت غلیظی درست می کنند که در التهاب غشاهای مخاطی همراه با ترشح همانند انواع زکام و نیز در موارد عفونتهای برونشها مصرف می نمایند. در اسپانیا از شیره گل سنجد برای قطع تب های مهلک و خطرناک استفاده می شود.

میوه سنجد از نظر طب سنتی،طبیعت سرد و خشک دارد و مقوی و مفرح است،ضد تهوع و صفرا بر نیز می باشد.سنجد به ویژه خام آن برای بند آوردن اسهال نافع است.جوشانده گل سنجد برای بیماریهای دماغی مانند فلج و کزاز و نیز برای قلب و زخمهای ریوی و تنگی نفس مفید است و برای تقویت معده و کبد و باز کردن گرفتگیها و تحلیل گاز معده و نفخ استسقاء و یرقان نافع می باشد.
کتاب بیرجند نگین کویر - گیاهان دارویی