خواص بامیه دو - آکاایران

خواص بامیه

درکتب طب سنتی فارسی ، بامیه مینوسیند به فرانسوی Gimbo و Gombaud  و Ketmie comestible  و به انگلیسی Okra  و Gumbo  گفته میشود.
گیاهی است از خانواده پنیرک Malvaceae  نام علمی ان Avelmoschus esculentrs Moench  و مترادف ان Hibiscus esculentus L  است.

مشخصات
بامیه گیاهی است از خویاشن و نزدیک پنبه و کنف . ظاهرا موطن اصلی انافریق و یا مناطق گرم اسیا است.، ولی به هر حال به سایر مناطق دنیا رفتهو درحال حضر در اغلب کشورها و مناطقم معتدله و سرد که کاشته شود چون تمل سرمای زمستان را ندارد به صورت گیاه یکساله در می اید..

بامیه گیاهی است بلند برگهای ان دارای بریدگی و چاک دارکه برگ را به چند قسمت تقسیم می کندو هر قسمت از برگ نوک تیز است ، شبیه برگ پنبه ، گلهای ان درشت شبیه گلهای خانواده پنیرک به رنگ زرد یا سفید ، کبسول میوه دراز نوک تیز سبز رنگ ولعاب دار. دانه های ان بی بو

معمولا میوه های نارس و سبز بامیه چیده شده و مصرف می شود هم از نظر غذایی و هم برای مصارف دارویی . تکثیر بامیه از طریق کاشت بذر ان صورت میگیرد که درنواحی معتدل ایران بین اواخر فروردین تا خرداد کاشته می شود.

معمولا بذر را یک شبانه روز خیس می کنند وبه این ترتیب سبز شدن ان تسریع میشود فاصلهبین خطوط کاشت راردر حدد یک متر می گیرند و پس از این که گیاه سبز شد تنک کرده و فاصله بین بوته ها یبامیه روی خط را حدود 40-30 سانتی متر میگذارند. بذر باید در عمق 1 – 2 سانتی متر بسته به نوع خاک زیر خاک کاشته شود.

ترکیبات شیمیایی

از نظر ترکیبات شیمیای غلاف یا میوه بامیه منبع غنی از لعاب و pectin  است و از نظر اهن و کلسیم نیز قابل توجه است. در غلاف میوه تازه سبز بامیه درحدود 520 واحد بین المللی ویتامین A می باشد و به علاوه دارای تیامین ، رایبوفلاوین ، نیاسین و سرانجام ویتامین C یا اسکوربیک اسیداست.

در هندوستان بررسی های شیمیایی د رمورد استعمال لعاب میوه نارس بامیه به عنوان جانشین پلاسما انجام گرفته است و این بررسی ها درمورد حیوانات شده و از لعاب میوه بامیهکه به طریق ازمایشگاهی تهیه میشود برای افزایش حجم خون حیوان استفاده شده و نتایاج رضایت بخشی دادهاست.برای تسریع در این جانشینی مقداری کم از خون حیوان به محلول تهیه شده اضافه شده و نتیجه سریعتر و بهتر گرفته می شود در این محلول که از لعاب میوه نارس بامیه برای جانشینی پلاسما تهیه میشود مواد دی – گالاگتوز ، ا- رامنوز و دی – گالاکتو – رونیک اسید وجود دارد.

تمام گیاه بامیهمعطر است و عطری شبیه عطر میخک از ان متصاعد می شود و برگ و ساقه های بامیه دارای Iodine  است . درگلهای ان دو نوع فلاونول پیگمان به نام گوسی پتین و کوورستین وجود دارد.

در هر یک صد گرم بامیه خام ناررس مواد زیر وجود دارد:

تب 9/88 گرم ، پوتئین 4/2 گرم ، مواد قندی و سایر هیدراتهای کربن 6/7 گرم ، خاکستر 8/0 گرم ، کلسیم 92 میلی گرم ، فسفر 51 میلی گرم ، اهن 6/0 میلی گرم ، سدیم 3 میلی گرم ، پتاسیم 249 میلی گرم ، تیامین 17/0 میلی گرم ، رایبوفلاوین 21/0 میلی گرم ، ویتامین C 31 میلی گرم ، ویتامین A 520 واحد بین المللی

خواص – کاربرد

بامیه نارس پخته به عنوان سبزی لذیذ و مقوی است. جواشنده میوه نارس بامیه مقوی و نرم کننده و لطبیف کننده پوست و مدر است. در ناراحتی های نزله ای که منجر به التهاب یک غشای مخاطی همران ترشح است.همچنین در موارد سوزش مجرای ادرار در موقع ادرار کردن و احساس درد در موقع ادرار وبالاخره درموارد سوزاک مفید است. لعاب حاصل از میوه و تخم ان نیز نرم کننده است و برای سوزاک مفید است . از برگهای ان بهعنوان ضماد نرم کنندهاستفاده می شود. تخم بامیه معرق استو محرک  قلبی و ضد اسپاسماست.

در چین از گلو تخم و ریشه و میوه ان به عنوان دارو استفاده می شود و نرم کننده و مدر است و برای تسهیل زایمانهای مشکل تجویز میشود. در استعمال خارج ی ضماد ان روی انواع زخمها گذارده میشودو التیام دهنده است. از جوشانده میوه ان برای معالجه سوزاک و سسسوزش مجرای ادرار استفاده میشود و ز جوشانده ریشه ان برای معالجه سیفیلیس استفاده میشود . در هندوچین از ریشه بامیه مانند جانشین خطمی استفاده می شود . میوه سبز تازه بامیه منبع غنی ویتامین B است. شربتی از جوشاندن ان در فیلیپین تهیه میشود وبرای زخم گلو و گرفتگی صدا بسیار مفید است.

بامیه از نظر طبیعت طبق نظر  حکمای طب سنتی سرد و  تر و تری ان از سایر بقول بیشتر است، از نظر خواص بامیه برای مزاجهای گرم خوب است. ممیوه نارس ان رابا گوشت پخته میخورندو در هندوستان معتقدندکه مقوی باه است. در صورتی که اشخاص سرد مزاج بخواهند بامیه بخورند برای این که سردی ان ضرر نرساندو عوارضی ایجاد نکندباید با ادویه میل کنند