زدن آمپول بهتر از خوردن داروست؟
آمپول زدن ایرانی,زدن آمپول برای پریود شدن,زدن آمپول در ماه رمضان,آمپول زدن لر,زدن آمپول به زور,زدن آمپول پروژسترون,آمپول زدن به دختر,زدن آمپول برای سقط جنین,زدن

ایران به لحاظ میزان مصرف

آبسه، عفونت و ابتلا به بیماری های ویروسی و میکروبی از عوارض تزریق هستند.

از سوی دیگر در میان مردم این تصور رایج وجود دارد که فرآورده های تزریقی به مراتب بهتر از زدن آمپول,زدن آمپول پروژسترون,زدن آمپول به زور

کدام داروها خیلی به شکل تزریقی استفاده می شوند؟

از جمله داروهایی که در ایران به طور رایج به صورت غیر منطقی به شکل تزریقی مصرف می شوند عبارتند از:

آنتی بیوتیک ها

فواید تزریق آنتی‌بیوتیک‌ها احتمالاً محدود به شرایطی است که در آن ها حصول اطمینان از رسیدن دارو به بدن ضروری است؛ به عنوان مثال در مواردی که بیمار قادر به تحمل داروی خوراکی نیست (مثل تهوع یا عدم توانایی بلع)، یا در موارد شک به پذیرش بیمار (به عنوان مثال به علت فراموشی یا عدم تمایل به مصرف دارو)، و نیز در برخی بیماری های خاص، استفاده از آنتی‌بیوتیک‌‌های تزریقی مناسب‌تر است.

اما به یاد داشته باشیم که این تفکر که داروهای تزریقی قوی‌تر هستند و تاثیرات روانی بیشتری به دنبال دارند به اثبات نرسیده است و دلیلی غیرمنطقی برای انتخاب روش تزریقی به جای مصرف خوراکی آنتی‌بیوتیک‌ها است که ارزان‌تر، بدون درد و با عوارض جانبی کمتری همراه است.

داروهای ضد حساسیت به ویژه کورتون ها 

مطالعات متعدد درباره مقایسه تزریق عضلانی کورتون ها با مصرف خوراکی آن ها تفاوت چندانی در بهبود بیماری ها نشان نداده‌اند. از طرفی مصرف خوراکی کورتون ها مشکلاتی مثل درد، اضطراب و هزینه‌های مربوط به تزریق دارو را به دنبال ندارد و معمولا به خوبی از سوی بیماران در هر گروه سنی تحمل می‌شود و دارای عوارض جانبی کمتر یا ملایم تری است.

ویتامین ب12 و ب کمپلکس

یکی از موارد رایج در میان اغلب مردم و نسخه برخی از پزشکان، تزریق هفتگی ب12 و ب کمپلکس است، اما بهتر است بدانیم کمبود ویتامین ب 12 چندان شایع نیست و در افرادی که رژیم غذایی متعادل شامل گوشت، تخم مرغ، ماهی، شیر و دیگر فرآورده های لبنی دارند، میزان نیاز روزانه آن ها به این ویتامین برطرف می شود و دیگر نیازی به مصرف مکمل ویتامین ب12 ندارند و تزریق هفتگی ب12 کاری بیهوده و گاهی مضر است.

مسکن ها

یکی دیگر از گروه های دارویی که در بسیاری از موارد به طور غلط به شکل تزریقی تجویز می شود داروهای مسکن است. این موضوع به حدی بوده که باعث شده در اثر مصرف بیش از حد آن ها به ویژه در مورد دیکلوفناک، عوارض شکل تزریقی دارو با شیوع در خور توجهی به صورت فلج پا در ایران مشاهده شود و در نهایت برای جلوگیری از این عارضه توزیع داروهای مسکن تزریقی فقط محدود به بیمارستان ها و درمانگاه ها شود.

در این باره نیز باید گفت در مواردی که مسکن های خوراکی در دسترس است و بیمار قادر به مصرف خوراکی آن هاست، استفاده از روش تزریقی جایز نمی باشد و جز در مواردی که بیمار مبتلا به درد حاد می باشد، روش تزریقی جایز نیست و هزینه و خطرات احتمالی بیشتری دارد.

جز در موارد استثنا، هیچ یافته قطعی مبنی بر این که روش تزریقی بر مصرف خوراکی داروها ارجحیت دارد، وجود ندارد، بلکه معایبی مانند درد، امکان انتقال عفونت، هزینه درمانی بالا، نیاز به افراد کارشناس جهت تزریق، عدم امکان حذف دارو در صورت تزریق بیش از حد، ایجاد آبسه در محل تزریق و... را نیز به همراه دارد

انواع تزریق

مصرف داروها از راه های مختلفی انجام می گیرد. انتخاب راه مصرف، بستگی کامل به نوع، مقدار و همچنین زمان اثر دارو دارد. در مواردی که میسر باشد، همیشه راه خوراکی دارو ترجیح داده می شود.

یکی از راه های مختلف ورود دارو به بدن راه تزریق است. دارو را می توان به راه های زیر وارد سیستم گردش خون کرد:

الف - راه داخل پوستی : در تزریق داخل پوستی،‌ دارو بین لایه های پوست تزریق می شود و این روش بیشتر در موارد تست های پوستی مثل واکسن ب ث ژ و تست پنی سیلین به کار برده می شود.

ب - راه زیرپوستی  : در این روش، دارو در فضای چربی زیر پوست بازو و یا سطح داخلی ران تزریق می گردد.

ج - راه داخل عضلانی : دارو از این طریق زودتر از راه زیرپوستی جذب می شود، زیرا در عضلات عروق بیشتری وجود دارد. در صورتی که بخواهند اثر دارو فورا ظاهر شود و ضمنا نتوان آن را از راه وریدی تزریق نمود، دارو از راه عضلانی تزریق می شود.

نکات لازم در هنگام تزریق زیر پوستی و داخل عضلانی

1- انتخاب سرسوزن از لحاظ طول و اندازه آن مناسب با بیمار و داروی تزریقی باشد.

2- برای تزریق زیر پوستی، پوست را در محل تزریق گرفته و سرسوزن را با زاویه 45 درجه زیر پوست داخل کنید.

3- برای تزریق عضلانی، پوست محل تزریق را کشیده و تزریق کنید. اگر بیمار خیلی لاغر است قسمتی از عضله را بگیرید، طوری که یک توده کوچک عضلانی تشکیل شود.

4- تمام سوزن را در نسج داخل نکنید و حدود 2 میلی متر را بیرون نگه دارید تا در صورت شکستن بتوان آن را از نسج بیرون کشید.

5- در صورتی که پس از داخل کردن سوزن، پیستون سرنگ را قدری خارج بکشید و خون به داخل سرنگ کشیده شود، در این صورت باید داروی تزریقی را از نو در محل دیگری تزریق نمود.

6- محل تزریق را ماساژ دهید تا جریان خون افزایش یابد و جذب دارو بهتر صورت گیرد. در مورد داروهایی که باید با تأخیر جذب شوند (مثل پنی سیلین پروکائین)، ماساژ دادن ممنوع است.

منابع:

دانشگاه علوم پزشکی زنجان

پایگاه اطلاع رسانی پزشکی شفا


گردآوری سلامت اکاایران گردآوری سلامت اکاایران
منبع : بخش سلامت آکاایران
برچسب :